“Wanneer kan ik de woning in bezit nemen?”

"Meteen, mevrouw Vanessa. De sloten worden binnen een uur vervangen."

'Perfect,' zei ik, terwijl ik naar de deur liep.

'Je kunt me niet zo achterlaten!' schreeuwde Curtis achter me, terwijl hij naar voren kroop. 'Wat moet ik nu doen?!'

Ik bleef staan ​​zonder me om te draaien.

'Je krijgt tweeduizend dollar per maand, Curtis,' zei ik kalm. 'Ik raad je aan om te leren budgetteren. Of misschien een baan te zoeken. Ik hoor dat er altijd wel banen in de zorg beschikbaar zijn. Dat zou je wel eens kunnen leren wat het echt betekent om voor iemand te zorgen.'

Ik stapte naar buiten. Het zonlicht voelde onwerkelijk aan. De lucht smaakte fris – niet vanwege het geld, hoewel dat er wel toe deed – maar omdat de gerechtigheid eindelijk was gearriveerd.

Ik stapte in mijn auto. Het was niet langer een plek van tranen, maar het begin van iets nieuws. Terwijl ik wegreed, zag ik Curtis in de achteruitkijkspiegel – hij strompelde het gebouw uit, schreeuwde in zijn telefoon en gaf iemand anders de schuld.

Ik glimlachte.

Zijn glimlach was voorgoed verdwenen.

Bij mij stond het nog maar aan het begin.

Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !